Hüseyin Mualla Yüceol Hüseyin Mualla Yüceol İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ ÇALIŞMA EKONOMİSİ VE ENDÜSTRİ İLİŞKİLERİ BÖLÜMÜ YÖNEYLEM ANABİLİM DALI
Araştırmacının yayınlarını daha detaylı bir şekilde aramak veya filtrelemek için buraya tıklayabilirsiniz.

COVİD 19 PANDEMİ SÜRECİ SONRASINDA ÇOCUK İŞÇİLİĞİNDE GENEL DURUM VE POLİTİKA ÖNERİLERİ

Hüseyin Mualla Yüceol

Yasal ve ahlâkî açılardan “çocuk işçiliği” kavramı uygun görülmemekle birlikte gerek ülkemizde gerekse dünyada gözden kaçırılmayacak bir gerçekliktir. Çocuk işçiliğinin önlenmesine yönelik geliştirilen politikalara rağmen ülkelerin ekonomik, sosyal ve kültürel özelliklerine ve yasal mevzuatları pratiğe dönüştürülebilme kapasitelerine göre bu sorun var olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, çocuk işçiliğinin nedenleri ve önlenmesine yönelik politika tedbirleri incelenmektedir. Günümüzde neo-liberal iktisat politikalarının etkilerini arttırdığı bir süreçte sosyal devletin sosyal koruma özellikleri zayıflamış, Covid-19 ile birlikte güvencesiz ve esnek çalışma modelleri daha fazla yaygınlaşmış, ekonomik krizlerle birlikte yoksulluk ve işsizlik, ülke içi ve bölgesel çatışmalarla göç olgusu belirgin hale gelmiştir. Bu gelişmeler, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde başta olmak üzere çocuk işçiliği sorununun analizini yeniden gerekli kılmış, çalışma Covid-19 sonrasında ortaya çıkan genel durumu değerlendirmeyi amaçlamıştır.

KENTSEL İŞGÜCÜ PİYASALARINDA İŞGÜCÜNE KATILIM ZORLUKLARI VE KADIN İSTİHDAMI

Hüseyin Mualla Yüceol

Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranlarının, Avrupa Birliği ve OECD ülkelerine göre çok düşük olduğu bilinmektedir. Bu durum, 1950’li yıllardan itibaren göç baskısı altında kalan metropol niteliğindeki kentlerde çok daha belirgin haldedir ve genel olarak işgücü piyasası dengesizlikleriyle, özel olarak kentsel alanlarda yaşayan kadınların işgücüne katılım zorluklarıyla Türkiye’nin en önemli sorunlarından birisini oluşturmaktadır. Bu çalışma, kentsel işgücü piyasalarında ortaya çıkan bu sorunu kadın istihdamı çerçevesinde ele almaktadır. Çalışma, kadınların işgücüne katılımındaki temel belirleyicileri ve eğilimlerinin neler olduğunu analiz etmekte, kadın istihdamının daha iyi koşullarda ve daha yüksek sayıda arttırılması için Türkiye’nin uygulayabileceği politika önerilerini değerlendirmektedir.

Türkiye de İllerarası İşsizlik Oranı Farklılıkları Göç ve Ekonomik Kalkınma

Yüceol, Hüseyin Mualla

1960’lı yıllardan itibaren hızlanan ve zaman içerisinde etkisini belirgin bir şekilde gösteren göç süreci, Türkiye’de sadece kentsel nüfusların oluşumunu ve mekansal durumlarını değiştirmekle kalmamış, özellikle göç alan-göç veren kentler ve bölgelerin sosyal ve ekonomik gelişimleri açısından önemli sonuçlar doğurmuştur. Buna karşılık, bu dönemde uygulanan bölgesel gelişme çalışmaları ve politikaları başarılı olamamış, 1980’li yıllardan sonra yöntemi ve içeriği değiştirilerek uygulanan yeni politikalarla birlikte eşitsizlikler azalmamış, böylece başta işsizlik olmak üzere toplumun hayati önemde gördüğü birçok konuda düşük bir performans ortaya konulmuştur. Bu çalışma, genel olarak bölgesel gelişmişlik farklarını özel olarak da iller arası işsizlik oranı farklılıklarını ele almakta, göç ile işsizlik arasındaki ilişkiyi analiz etmektedir. Analiz, İBBS Düzey 2 Alt Bölgeler ve Düzey 3 İller bazındaki nüfus-göç rakamlarını ve işsizlik oranlarını kullanmaktadır. Çalışma, 2000 yılında yüksek işsizlik bölgelerinden düşük işsizlik bölgelerine doğru gerçekleşen korelasyon ilişkisinin, 2008 yılında işsizlik oranlarındaki büyük sıçramalar nedeniyle tersine döndüğünü ve hemen her yerde işsizlik gerçeğinin göç hareketini yavaşlattığını, boyut değiştirdiğini vurgulamaktadır.

TÜRKİYE’DE BÖLGESEL İŞGÜCÜ HAREKETLERİ, İŞSİZLİK VE EKONOMİK KALKINMA

Hüseyin Mualla Yüceol

Bu çalışma, Türkiye’de İBBS Düzey 2 bazında bölgesel işgücü hareketleri ile işsizlik arasındaki ilişkiyi analiz etmektedir. Çalışmanın temel amacı bölgesel işgücü hareketleri ile bölgesel işsizlik arasındaki bağlantıyı ortaya çıkarmak ve bunun bölgeler arasındaki işsizlik oranları farklılığını azaltmada bir etkisinin olup olmadığını incelemektir. Çalışmanın sonuçları, Türkiye’de bölgesel işgücü hareketliliği ve bölgesel işsizlik oranları arasında zayıf bir ilişkinin varlığına işaret etmektedir. Bu, yüksek işsizlik oranlarının olduğu bölgeden düşük işsizlik oranlarının olduğu bölgeye doğru, düşük düzeyde de olsa bir hareket anlamına gelmektedir. Ancak, bu etkileşimin yüksek çıkmaması ve dolayısıyla bunun bölgesel işsizlik oranları arasındaki farklılıkları azaltmada bir politika olarak kullanılamaması, bölgesel gelişme politikaları doğrultusunda bölgeler arası gelişmişlik farklılıklarının azaltılmasını ve işgücü piyasası önlemlerinin hayata geçirilmesini gerekli kılmaktadır.

Türkiye ekonomisinde büyüme ve işsizlik ilişkisinin dinamikleri

Hüseyin Mualla Yüceol

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de büyüme (reel GSYİH) ve işsizlik oranları arasındaki ilişkinin dinamik bir analizini yaparak, istihdam yaratmayan bir büyüme ve sanayileşme sürecinin önemini vurgulamaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışma birinci olarak, 1950-2004 dönemi için zaman serilerini “trend” ve “devre” olarak bileşenlerine ayrıştırmakta ve değişkenlerin durağanlığını test etmektedir. İkinci olarak, büyüme ile işsizlik arasındaki ilişkinin yönü ve büyüklüğünü araştırmak üzere eş-bütünleşme testi ve standart bir VEC modeli uygulanmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre reel GSYİH ve işsizlik değişkenleri, zaman serileri açısından durağan bir büyüme oranından çok olasılıklı (rassal) bir davranış sergilemektedir. Değişkenler arasında uzun dönemli bir nedensellik ilişkisi bulunmamaktadır, ancak belirli gecikme sonrasında uzun dönemde büyümenin işsizlik üzerinde artan oranda bir etkisi tespit edilmektedir. Türkiye ekonomisinde büyüme- işsizlik dinamiklerinin güçlendirilmesi için sanayileşme ve işgücü piyasası politikalarının yeniden yapılandırılması gibi dönüşümler gerekli olmaktadır.