Erkek üst düzey yöneticilerin, kadınlarla çalışma davranışlarının ve kadınlara yönelik cinsiyetçi tutumlarının incelenmesi : Mersin il örneği

Akgün Babaoğlan, Zeynep.

ÖZET Toplumsal cinsiyet, yöneticilik konusunda önemli bir belirleyendir (Koenig, Eagly, Mitchell ve Ristikari, 2011; Eagly ve Karau, 2002). Liderlik ve yöneticilik herkesin içinde olan bir potansiyel olmasına, öğrenilebilen, geliştirilen becerilerden oluşmasına rağmen (Tosun, 1984) toplumlarda “yönetici erkek olur” anlayışı yaygındır (Schein, 2001; Hoyt, Murpy, 2015 ve Northhouse,2012). Kadınlar yönetici olabilmek için bütün koşulları sağlasalar da yeterli birikime ve donanıma sahip olsalar da bu anlayıştan ötürü yüksek pozisyonlara veya karar alma pozisyonlarına uygun görülmemektedirler. (Hoyt, 2010; Eagly ve Karau,2002). Bu çalışma feminen, maskülen ve androjen, kişilik özelliklerine sahip üst düzey yönetici kadınların, erkek üst düzey yöneticilerin gözünde, bir seri iş davranışı bakımından değerlendirilmelerine yöneliktir. İşe alma, mesai arkadaşı olma, takım arkadaşı olma, astı olma, üstü olma, yetkin ve donanımlı bulma gibi pek çok iş özelliği bakımından feminen maskülen ve androjen olmak üzere üç farklı tip kadının üst düzey erkek yöneticilerce tercih edilme durumları, bu çalışmanın temel odak noktalarından biridir. Çalışmanın diğer odak noktası ise üst düzey yönetici pozisyonlarındaki erkeklerin, kariyerli ve başarılı kadınlara yönelik cinsiyetçi tutumlarını belirlemektir....