Bu çalışma, mesleki eğitim merkezlerini (MESEM) Türkiye kapitalizminin yeniden yapılanma süreci ve ucuz emek rejiminin kurumsallaşması bağlamında eleştirel bir perspektifle ele almaktadır. Resmi söylemde mesleki eğitimin güçlendirilmesi ve istihdam olanaklarının artırılması hedefiyle sunulan bu program, gerçekte sermayenin artan esnek ve düşük maliyetli işgücü ihtiyacına yanıt veren bir işlev görmektedir. Çalışmada, MESEM’in üretim ilişkileri ile kurduğu bağ analiz edilmekte; çocuk emeğinin kamusal eğitim aracılığıyla meşrulaştırıldığı vurgulanarak pedagojik süreçlerin yerine sermayenin ucuz işgücü ihtiyacının karşılanması hedeflerinin aldığı bir dönüşümün izleri sürülmektedir. Koordinatör öğretmenlerin öğrenci sayısı fazlalığı nedeniyle denetim işlevini yerine getirememesi, işletmelerin k...