Bu çalışmanın amacı Roman topluluklarına ilişkin damgalayıcı, ayrımcı ve dışlayıcı bir içeriğe sahip olan eksiklik söylemi yerine insani bir yaklaşım biçimi olarak yapısal eşitsizliklere dikkat çeken söylemin önemini ortaya koymaktır. Çalışmada literatür taramasında uluslararası organizasyonların programları, hükümet politikaları, sivil toplum kuruluşlarının raporları ve akademik araştırmalar veri grubunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada dünyada ve Türkiye’de Roman topluluklarının uğradığı ayrımcılık ve dışlanma iki farklı söylem bağlamında ele alınmıştır. Bu iki farklı söylem biçiminden eksiklik ve kültürel ayrımcılık söylemi Romanların içinde bulundukları dezavantajlı koşulları hakkettiklerine dair bir söylem biçimi geliştirerek “kurbanı suçlayıcı” bir dil kullanırken, yapısal eşitsizlikler...