ÖZET 12 Kasım 2012'de kabul edilen 6360 sayılı Yasa yerel yönetimler konusunda köklü değişiklikler yapmıştır. Bunların en önemlileri; il mülki sınırları ile büyükşehir belediye sınırlarını çakıştırmak, büyükşehir belediyesi olan illerde köylerin, belde belediyelerinin ve il özel idarelerinin tüzel kişiliklerini kaldırmak, köy ve belde belediyelerini mülki sınırları içerisinde yer aldıkları ilçelere tek mahalle olarak bağlamaktır. Yasanın gerekçesinde genel olarak, sınırları il mülki sınırlara genişletildiğinde belediyelerin yönetim, planlama ve koordinasyon açısından en geniş ölçekte hizmet üretebilecek güçlü yapılar haline geleceği savunulmuştur. Bunun yanında yerelleşme veya yerel yönetimleri güçlendirme amacına vurgu yapılmıştır. Ancak yasa, gerekçesinde yer alan bu konularda endişeleri ortadan kaldıramadan yayınlanmıştır. Bu endişelerden bazıları büyükşehirlerin mülki sınırlara hizmet götüremeyeceği ve yerel yönetim birimlerini azalttığı hatta büyükşehirlerde ortadan kaldırdığı için yerel demokrasiyi zayıflattığı yönündedir. Bu nedenle çalışmada Mersin ili özelinde 6360 sayılı yasanın sonucu olan kırsalın kentten yönetilebilirliği, yerel demokrasinin sürekliliği ile hizmet sunumu ve kalitesinin işleyişi üzerinden tartışılmıştır. Kapatılan belde belediyelerinin eski yöneticileri ve yeni yöneticileri olarak muhtarlar ile ilçe ve büyükşehir belediyesi yöneticilerinin değerlendirmeleri üzerinden sonuca varılmıştır. Araştırma literatür taramasının yanında nitel araştırma yöntemi, yüz yüze ve derinlemesine mülakat teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Görüşmeler önceden belirlenmiş, yarı yapılandırılmış sorular kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın Mersin ilinde kapatılan belde belediyeleri üzerinden yapılan ilk araştırma olması sebebiyle literatüre yapacağı katkı önemlidir. Yapılan alan araştırması sonucunda, yasa gerekçesinde de öngörüldüğü gibi, büyükşehir belediyesi tarafından il geneline kaliteli hizmet sunulduğu görülmüştür. Ancak yasanın yerel demokrasiye gereken önemi vermediği sonucuna varılmıştır. Halk katılımının genel olarak kağıt üstünde kaldığı, uygulamada hayata geçirilemediği gözlenmiştir. Ayrıca yasa gerekçesinde yer alan yerelleşme ve yerel yönetimleri güçlendirme amacına sadece büyükşehir belediyelerinde varıldığı görülmüştür. Çünkü birçok yerel yönetim birimi kapatılmış ve büyükşehir belediyeleri ile yerelleşmeden çok bölgeselleşme gerçekleştirilmiştir. Anahtar Kelimeler: 6360 Sayılı Yasa, Belde Belediyeleri, Mersin, Yerel Demokrasi, Yönetsel Etkinlik.

ABSTRACT Law No. 6360, adopted on 12 November 2012, has made fundamental changes to local governments. The most important of these are; extending the borders of metropolitan municipalities to that of the provincial boundaries, removing the status of villages, small municipalities and the special provincial administrations and changing their status neighborhood in the provinces which are the Metropolitan Municipalities. On the grounds of the law, it is generally argued that when the borders of the metropolitan municipalities are expanded to the provincial boundaries, the municipalities will become powerful structures capable of producing services on the widest scale in terms of management, planning and coordination. The emphasis was on localization or strengthening of local governments. However, the law was published without carrying out concern. Some of these concerns suggest that metropolitan municipalities cannot serve the territorial boundaries and weaken local democracy because they reduce local government units and even eliminate them in metropolitan areas. For this reason, in this study, the manageability of the rural, which is the result of the law numbered 6360 in the province of Mersin, was discussed over the continuity of local democracy and service provision and quality. The former administrators and new managers of the closed small municipalities were concluded on the basis of the evaluations of the muhtars and the administrators of the district and metropolitan municipalities. In addition to the literature review, the qualitative research method was analyzed using face-to-face and in-depth interview techniques. Negotiations were conducted using pre-defined semi-structured queries. Since the study is the first research on the small municipalities closed in Mersin, it is important to contribute to the literature. As a result of the field survey, it was seen that the metropolitan municipality provided high quality services throughout the province as stipulated by the law. However, it was concluded that the law did not give importance to local democracy. It has been observed that public participation generally remained on paper and could not be implemented in practice. In addition, it was observed that the aim of localization and strengthening local governments was reached only in metropolitan municipalities. Because many local government units were closed down and regionalization was realized rather than localization with metropolitan municipalities. Key Words: Law Numbered 6360, Small Municipalities, Mersin, Local Democracy, Administrative Efficiency