ÖZET Bu çalışmanın ana eksenini, Platon’un diyaloglarında kullandığı mitosların işlevi oluşturmaktadır. Sözlü geleneğin temelini oluşturan nesiller arası iletişimi sağlayan mitoslar, “evren, oluş, varlık, öte dünya, yaşam” gibi insanı ilgilendiren konuları açıklamaya çalışmaktadır. Ayrıca mitoslar, insanların dini inanç ihtiyaçlarını karşılayan ve onların yaşamlarını anlamlandıran öykülerdir. Platon bu sözlü geleneğin insanlar üzerindeki etkisinin farkında olduğundan felsefi düşünce sisteminde onları hem bir aracı hem de bir metafor veya bir alegori olarak kullanmıştır. Platon herkes tarafından bilinen bu geleneksel mitleri ele alır ve onları yeniden düzenleyerek metninin daha anlaşılır kılınması sağlar. Ancak bazı diyaloglarında yepyeni bir mit yarattığı da görülür. Kısacası Platon felsefi bir metinde mit veya alegori ile bilgi ortaya koymanın olanaklı olduğunu göstermiştir. Anahtar kelimeler: Mythos, ölüm, ruh (psykhē), bilgi (episteme), anlatım türü Danışman: Prof. Dr. Taşkıner KETENCİ, Felsefe Anabilim Dalı, Mersin Üniversitesi, Mersin

ABSTRACT The main axis of this thesis is the function of the myths that used in Plato's dialogues. Myths that provide communication between generation as the main basis of oral tradition tries to explain issues such as “universe, being, existence, life, and the afterlife”. Also, myths fulfill the human need for faith and meaning in their life. Plato is aware of the effect of this oral tradition on humans and uses myth both as a tool and as a metaphor or allegory in his system of philosophical thought. And Plato deals with well-known traditional myths and reorganize them and makes them more understandable. However, it is also seen in some dialogues that he creates a whole new myth. In summary, Plato exhibits that it is possible to express important philosophical insights with myth and allegory in a deep way. Keywords: Myth, death, soul, knowledge, expression Advisor: Prof. Dr. Taşkıner Ketenci, Department of Philosophy, Mersin University, Mersin