Giriş: Toxoplasma gondii, dünyada yaygın şekilde görülen ve insanlarda infeksiyona neden olabilen zoonotik protozoan bir parazittir. Dünya nüfusunun üçte birine yakınının bu etkenle infekte olduğu düşünülmektedir. T. gondii infeksiyonu sağlıklı insanlarda genellikle semptomsuz olmasına rağmen, konjenital infeksiyon gelişimi sonucu fetüste ve bağışıklığı baskılanmış hastalarda ciddi patolojik etkilere neden olabilir. Etkenin bulaşında evde kedi besleme ve çiğ ya da az pişmiş et tüketimi risk faktörlerinin başında gelmektedir. Gebelikte geçirilen infeksiyonda maternal-fetal bulaş riski yaklaşık %30 olarak belirlenmiştir. Gebelerde T. gondii infeksiyonunun bölgesel seroprevalansının belirlenmesi, bu infeksiyonun sosyo-ekonomik maliyetlerini değerlendirmek ve tarama programının tanımlanmasının gerekli olup olmadığına karar vermek için yararlıdır. Materyal ve Metod: Bu çalışmada Ocak 2014-Aralık 2016 tarihleri arasında Adana Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi polikliniklerine başvuran 15-49 yaş arasındaki gebelerin T. gondii anti-IgM, anti-IgG ve anti-IgG avidite düzeylerinin değerlendirilmesi ve bölgemizdeki seroprevalans oranları hakkında bilgi sahibi olunması amaçlanmıştır. Gebelerden alınan 11.313 serum örneği ELISA tekniği kullanılarak çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar IBM SPSS Statistics 23 programı kullanılarak analiz edilmiştir.Bulgular: Analiz edilen sonuçlara göre; anti-T. gondii IgG seropozitifliği %46.3 (5233/11.313) ve anti-T. gondii IgM seropozitifliği %1.8 (200/11.313) olarak bulunmuştur. Anti-T. gondii IgG 76 (%0.7), anti-T. gondii IgM 41 (%0.3) örnekte sınır değerlerde bulunmuştur. Toplamda seronegatiflik ise %52.9 (5982/11.313) olarak tespit edilmiştir. Yetmiş altı örneğe anti-T. gondii IgG avidite testi yapılmış, bunların 15 (%19.7)'inde düşük avidite, 51 (%67.1)'inde yüksek avidite, 10 (%13.2)'unda sınır değer tespit edilmiştir. Çalışmamızda yaş artışı ile birlikte anti-T. gondii IgG seropozitiflik oranlarında anlamlı artış olduğu görülmüştür (p< 0.05). Ancak yıllar arasında seropozitiflik oranlarında anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (p> 0.05).Sonuç: Seropozitiflik oranlarının yüksek olduğu bölgemizde sosyokültürel alışkanlıklar ve kişisel hijyen koşulları risk faktörü oluşturması nedeniyle gebelerde rutin tarama faaliyetlerinin sürdürülmesinin uygun olacağı, tarama sonuçlarının dikkatli bir şekilde analiz edilerek gereken tedbirlerin alınması ve toplumun eğitimine yönelik faaliyetlerin yapılmasının gerekliliği ortaya konulmuştur. Ayrıca birimimizde infeksiyon şüphesi olan gebelerin takip edilebilirliğinin sağlanması ve anti-T. gondii IgG avidite testinin çalışma oranlarının artırılması gerekmektedir.