Tüberküloz (TB), Mycobacterium tuberculosis kompleks grubuna ait mikroorganizmaların yol açtığı kronik, granülomatöz ve nekrotizan bir hastalıktır. Dünya Sağlık Örgütü’nün 2018 Global Tüberküloz Raporuna göre 2017 yılında 6.4 milyon yeni TB olgusu bildirilmiştir. Son yıllarda artan ilaç direnç problemi ve kesin tanı konulmasında halen zorluklar olması nedeniyle TB çağımızın büyük sağlık problemleri arasındaki yerini korumaktadır. Klinisyenler tarafından solunum yolu veya üriner sistem enfeksiyonlarında oral formu var olan florokinolon grubu ilaçların yoğun olarak kullanılmasının dirence yol açabileceği ve bunun da tedavi başarısızlıkları ile sonuçlanabileceği belirtilmektedir. Bu çalışmada, klinik örneklerden elde edilen M.tuberculosis izolatlarının moksifloksasin duyarlılıklarının fenotipik yöntemlerle tespit edilmesi, direnç oranlarının belirlenmesi ve fenotipik direnç ile gyrA genindeki mutasyonların ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya akciğer tüberkülozu olan hasta örneklerinden izole edilen M.tuberculosis izolatlarından çok ilaca direnç görülmeyen ardışık 100 izolat ile çok ilaca direnç tespit edilen ardışık olmayan 37 izolat dahil edilmiştir. Bu izolatların Löwenstein-Jensen besiyeri kullanılarak moksifloksasine duyarlılıkları belirlenmiş ve epidemiyolojik özellikleri araştırılmış, ayrıca gyrA bölgesinin dizi analizi yapılarak tespit edilen mutasyonlar ilaç duyarlılık oranları ile karşılaştırılmıştır. Fenotipik duyarlılıkları test edilen 137 izolatın 25 (%18.2)’inin moksifloksasine karşı dirençli olduğu bulunmuştur. Çok ilaca direnç görülmeyenler ve görülen izolatlar arasından direnç oranları sırasıyla %17 ve %21.6 olarak tespit edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen tüm izolatların gyrA bölgesinin dizi analizi sonucuna göre toplamda altı örnekte tek baz mutasyonuna rastlanmıştır. Mutasyonların pozisyonları D94Y, D94G, A90V, G88A ve iki örnekte de D89N şeklinde tespit edilmiştir. Mutasyon görülen örneklerin ikisi moksifloksasine fenotipik olarak duyarlı bulunmuştur. Çalışmamızda M.tuberculosis izolatlarındaki moksifloksasin direncinin benzer çalışmalara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiş ve mevcut dirençten gyrA geninde oluşan mutasyonlar dışında farklı mekanizmaların da sorumlu olabileceği görülmüştür. Bu grup ilaçlara karşı kısa sürede direnç gelişme ihtimalinin varlığı nedeniyle araştırmadan elde edilen verilerin ülkedeki tüm klinisyenler ile paylaşılması gerektiği ve bu ilacın TB tedavisinde önemli bir rolü olacağı göz önüne alındığında, spesifik olmayan endikasyonlarda daha sınırlı kullanılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Daha geniş olgu grupları ve izolatlar kullanılarak yapılacak ileri çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.