Felsefede üslup kavramın hareketidir diyen Deleuze, belki de bu hareketi en iyi gerçekleştirenlerden biridir. Dildeki varyasyonları, modülasyonları dilin dışarıya doğru geriliminde canlandırması yetmezmiş gibi felsefeyi romanla, resimle, yontuyla, şiirle bağdaştıracak kadar kategorize edilmemiş, kodlanmamış bir yaşamın içinden kavramlar üretir. Dıştan içe doğru ilerleyen lineer düzlemden yaşamı kurtarmak adına kaçış çizgileri yaratırken heterojen dengesizliklerden faydalanır. Felsefe ve edebiyat tarihinden seçtiği isimler üzerinden gerçekleştirdiği okuma edimleriyle başı ya da sonu olmayan ancak gezgin bir aradalık durumu ile kodlanmamış kendiliklerin potansiyel farklarını açığa çıkarır. Dümdüz bir yol değildir Deleuze’ün seçtiği yol; daha çok zikzaklarla, gölgede kalan yerlerle ilgilidir. Düşüncenin doğrudan doğruya toprakla ilişkisidir aslında söz konusu olan. Bir sıralamaya tabi olmadan ayırtedilemezlik bölgesinin ortaya çıktığı bir yersizyurtsuzlaşma ya da yeniden yerliyurtlulaşma dinamiğidir.