Lezbiyen, gey, biseksüel, transseksüel ve interseksler (LGBTİ) son yıllarda daha fazla görünür olmalarına rağmen pek çok ülkede farklı cinsel yönelimleri olanlara ayrımcılık, dışlanma, etiketlenme, şiddet, para cezası ve ölüm cezaları gibi yaptırımlar devam etmektedir. Farklı cinsel yönelimi olan bireyler toplumdan olduğu kadar aile gibi en yakın sosyal çevrelerinden de homofobik tutumlara maruz kalmaktadır. Aile içinde homofobi bireylerde özgüven, özsaygı kaybına ve göç etme, evsiz kalma gibi olumsuz durumları yaşamalarına neden olabilmektedir. Yaşadıkları güçlüklere ek olarak sağlık hizmetlerinden yararlanamamaları LGBTİ’lerin ruh sağlıklarını olumsuz etkilemektedir. Yapılan çalışmalarda LGBTİ’lerin yaşadıkları güçlükler ve ruhsal problemlere bağlı intihar oranlarının heteroseksüellere oranla daha fazla olduğu görülmektedir. LGBTİ’lerde intihar risklerini azaltabilmek adına toplumun ve sağlık çalışanlarının bilgi eksiklikleri giderilmelidir. Ergenlik döneminde intihar riskinin daha yüksek olmasına bağlı LGBTİ’lerin açılma sürecinde destek verilmeli, okul-aile-sağlık çalışanı işbirliği sağlanmalıdır. Yapılan çalışmalardan bazılarında intihar eden bireyin daha öncesinde psikolojik destek alıyor olmasının saptanmasına yönelik önleyici müdahalelere öncelik verilmeli ve sağlık çalışanlarının kültürel yetkinlikleri kazandırılmalıdır. Sağlık çalışanlarının kültürel yetkinliklerinin kazandırılması adına eğitimler düzenlenmeli, müfredata bu bireylere yönelik dersler eklenmeli ve bakım kılavuzları oluşturulmalıdır. Bu derleme ile farklı cinsel yönelimi olanların intihar davranışlarındaki etmenlerin ve bu etmenlere yönelik olarak uygulanabilecek stratejilerin ele alınması amaçlanmıştır. Derlemenin ileriye yönelik olarak sağlık çalışanların kültürel yetkinliklerinin kazandırılmasında önemli bir etmen olan eğitimlere ve oluşturulacak olan bakım kılavuzlarına kaynak olarak kullanılabileceği düşünülmektedir.