19.yüzyıla kadar geçen süreçte belli dönemlerde Kıbrıs’a, Konya’ya ve Adana’ya bağlandığını gördüğümüz sancağın merkezi genellikle Silifke olmuştur. I. Dünya Savaşı’nın ardından Çukurova’nın Fransızlar tarafından işgal edilmesiyle İçel sancağı Adana’dan ayrılarak tek başına bağımsız bir sancak haline gelmiş, yeni oluşturulan İçel sancağının merkezi ise Silifke olmuştur. 1924 yılında sancak kuruluşlarının tamamen kaldırılması ile vilayet deyimi kullanılmaya başlanmış, İçel sancağı da İçel vilayetine dönüşmüştür. Sancağının merkezi Silifke olmuş, Mut, Gülnar ve Anamur ise Silifke’ye bağlanmıştır. 1933 yılında ise çeşitli sebeplerle Mersin vilayetiyle İçel vilayetinin birleştirilmesine karar verilmiş, Mersin merkez olmak üzere İçel vilayeti kurulmuştur. Silifke ise İçel vilayetine bağlı bir ilçe konumuna düşürülmüştür. 1830’lu ve 1840’lı yıllarda İçel sancağının idari yapısını incelediğimizde herhangi bir kazaya bağlı olan köyler zaman zaman başka bir kazaya bağlanabilmiş, bazen de kazaların statüsü değişerek kazalar nahiye durumuna düşebilmiştir. Ayrıca aşiret veya cemaat olup konar-göçer bir yaşam süren ahalinin daha sonraları aşiret/cemaat isimlerinin köy ismi olarak kayıtlarda yer aldıkları görülmüştür