Gerçeğin görüntüsel doğasına dair algısal bir katmanın ortaya çıkarılmasında önemli yeri olan stereoskopik teknolojiler, 1800’lerin ilk yarısında üç boyutlu fotoğraf uygulamaları ile geliştirilmeye başlamıştır. Yeni bir tür öyküleme potansiyeline sahip derinlik içeren görüntülerin sinemanın anlatı evrenine eklemlenmesi ise 1950’li yıllarda gerçekleşmiştir. Üç boyutlu filmlerin altın çağı olarak anılan bu dönemde stereoskopik filmler, sanatsal dürtülerden çok sinema endüstrisinin ekonomik şartları dolayımında şekillendirilmişlerdir. Sinemada 2000 sonrasındaki dönemde ise dijital teknolojilerin sıra dışı etkileri ile içinde üç boyutlu filmlerinde bulunduğu yapısal bir dönüşüm başlamıştır. Dijital dönüşümün ortaya çıkardığı paradigma değişimi ile daha sofistike hale gelen üç boyutlu filmler, öyküleme pratiği açısından yeni olanakları beraberinde getirmektedir. Bu bağlamda çalışmada, dijital stereoskopik filmlerin üç boyutlu sinematografik (stereografik) anlatısal özellikleri, doğal üç boyutlu uygulamalarla “Native 3D” üretilen bir film olan Cehennem 3D ile dönüştürme teknolojileri kullanılarak “Converted 3D” üç boyutlu hale getirilen Tehlikeli Yürüyüş örnekleri üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın amacı; stereoskopik üç boyutlu filmlerde analog teknolojilerden dijital üç boyutlu sistemlere dönüşümün yapısal özelliklerini ortaya çıkarmak, dijital altyapı kullanılarak üretilen üç boyutlu filmleri ekonomik, teknolojik ve artistik açılardan incelemektir.