Literatürde zor çalışma koşullarında hemşirelerin psikososyal veya ruhsal sağlık sorunları açısından risk altında oldukları vurgulanmaktadır. Hemşirelik bakımını optimize etmek için hemşirelerin fiziksel sağlıklarının korunması ve ruh sağlığı ihtiyaçlarının öngörülmesi ve ele alınması bir zorunluluktur. Bu kapsamda dünya genelinde sağlık sistemlerinin devamlılığının sağlanmasında ve sağlık uygulamalarının iyileştirilmesinde önemli bir rol oynayan hemşirelerin sağlık konusunda rol model olmaları, bireylerin fiziksel ve ruhsal sağlığını desteklemenin yanında kendi fiziksel ve ruhsal sağlığına özen göstermeleri sağlamak ve psikolojik iyilik halini sürdürmek için kanıta dayalı müdahalelerin uygulanmasına gereksinim duyulmaktadır. Hemşireler, geçmişten günümüze kadarki süreçte tüm insanları sağlık durumlarını koruma, iyileştirme ve rehabilitasyon konularında desteklemişlerdir. İnsanların iyileşme sürecini desteklemenin yanında, yapılan işin ödüllendirici yönünün özgecilik ile ilişkili olduğunu düşünerek hemşireler büyük bir istekle hemşirelik mesleğine adım atarlar. Fakat buna karşın süreç içerisinde yaşanan birçok deneyim (pandemi, afet vb. kriz durumları; uygulama ortamları, sistemsel sorunlar) hemşireleri olumsuz yönde etkileyerek kendi öz bakım uygulamalarında desteklemekte başarısız olmalarına neden olmaktadır.