Bu çalışmanın amacı, öğretmenlik mesleğini prekarizasyon olgusunu incelemektir. Çalışma mevcut literatürün, bilgilerin ve bilgilerin taranmasına, özetlenmesine, değerlendirilmesine ve yorumlayıcı analize dayalı bir eleştirel inceleme ve felsefi çözümleme denemesidir. “Prekarizasyon” ve “öğretmenlik”, onların ana tartışma izlediklerini ortaya çıkaran olgulardır. Prekarizasyon tam zamanlı, öngörülebilir, güvenceli ve bir araya gelinebilecekleri ilerlenebilir genel bir güvensizlikten imleyen; Etkileri bakımından küresel, ulusal, toplumsal ve bireysel sosyal, siyasal ve ekonomik bireysel bir meseledir. Hemen her ülkede ticaretten sağlığa, basından eğitime kadar neredeyse her yerde yüksek oranda hissedilen ve giderek daha kötüleşen bir sorundur. Son yıllardaki makroekonomik değişikliklerden birkaçı, çalışma özgürlüğüne güvencesizliğe ve istikrarsızlığa karşı hiçbir mesleğin bağışlanmadığını göstermektedir. Dünya çapında yaşanan küresel krizler ve ekonomik durgunluğun ortak günün zayıflayan uzun dönemli iş güvencesi, her meslek kadar öğretmenliği de tesiri altında yer almaktadır. Öğretmenlerin "koç" olarak konumlanmış, suni ölçümleriyle standartlaştırılmış bir eğitim yapmak performans bırakma durumunda, "öğretmensiz eğitim" ve "öğretmensiz sınıfların" hızla çoğalması, atamayı bekleyen öğretmenleri artarak devam etmesi gibi çeşitli olaylarla öğretmenlik bir anda yeni bir anlam ve biçimlendirmeyle bir yandan da güvencesizlikle karşı karşıya kalmaları. Toplumların yükselişinde hayati bir role sahip olan, saygın bir toplumsal olaylarda bulunan ve özel bir emek formülü olarak nitelenen öğretmenlik, ne yazık ki prekarizasyon sürecinin mağduru bir meslek hâline geliyor.