Bu çalışmanın temel amacı, refah rejimlerinde kamu eliyle yürütülen sosyal yardımların
istihdama etkisinin panel veri analizi yöntemi kullanılarak belirlenmesidir. Sosyal yardımlar
literatürde istihdama katılımın önüne geçen bir olgu olarak ele alınmaktadır. Nitekim 2000’li
yıllarla beraber sosyal yardım uygulamalarının istihdam politikalarıyla desteklenmesi gerektiği
literatürde vurgulanmaktadır. Bu sebeple kamu eliyle yürütülen sosyal yardımların istihdamı
ne derece etkilediğinin araştırılması gerektiği düşünülmektedir. Bu noktadan hareketle yapılan
çalışmada, Esping-Andersen’in sınıflandırmasından hareket edilerek belirlenmiş üç refah
rejiminde 2005-2016 yılları için sosyal yardımlarla istihdam arasındaki ilişki incelenmiştir.
Analiz sonucunda sosyal yardımlarda yaşanan artışın üç refah rejiminde de istihdamda azalışa
sebep olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

The main purpose of this study is to determine the effect of public sector social assistance
on employment by using panel data analysis method in welfare regimes. Social assistance is
considered as a phenomenon that prevents participation in employment in the literature. As
a matter of fact, it is emphasized in the literature that social assistance applications should
be supported with employment policies since 2000s. For this reason, it is considered that the
extent to which public welfare social benefits affect the employment should be investigated. In
this study, for 2005-2016 the relationship between social benefits and employment was investigated in the three welfare regimes determined from the classification of Esping-Andersen. As
a result of the analysis, it was concluded that the increase in social assistance caused a decrease
in employment in the three welfare regime.