Geçmişten günümüze salgınlar toplumlar üzerinde büyük etkiler yaratmıştır. Salgınların temellerinin insanlığın toprağı işlemesine kadar dayandığı düşünülmektedir. Beslenme ihtiyacının giderilmesi amacıyla avlanmanın yanı sıra topraktan gıda elde edebilme yani tarım öğrenilmiştir. Toprak işlendikçe ta-rım alanları genişlemiş, insanlığın bir takım canlılarla arasındaki temas artmıştır. Bu durumun kaçınılmaz bir sonucu olarak cüzzam, veba, sıtma, frengi ve tifüs gibi hayvanlardan kaynaklanan ve bulaşıcı olan hastalıklar ortaya çıkmıştır (Yelboğa ve Aslan, 2020: 44). Tarihin yakın dönemlerine kadar bilim-sel verilerin bu hastalıkların nedenleri ve tedavileri konusunda yetersiz kalması, hastalıkların salgınlara dönüşerek hızla yayılmasına yol açmış ve kitle-sel ölümlere neden olmuştur. Salgınlar, belirli bir coğrafi bölgede meydana gelmesi ve bölgedeki nüfusu büyük oranda etkilemesi durumunda “epidemi”, tüm ülkeyi veya tüm dünyayı etkileyecek şekilde yayılması durumunda ise “pandemi” olarak tanımlanmaktadır. Bir hastalığın pandemi olarak kabulü ve ilanı Dünya Sağlık Örgütü tarafından yapılmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü’ne göre bir salgın hastalığın pandemi olarak kabul edilmesi için üç şart bulun-maktadır.