İnsanlık doğduğu günden bu yana sürekli bir veri akışı yaratmaktadır ve bu veriler yaşamın her alanına yönelik önemli bilgiler sunmaktadır. Özellikle 2000’li yılların başından itibaren teknolojide meydana gelen gelişmeler sayesinde geleneksel veri toplama ve analiz yöntemlerini bir kenara bırakan büyük veri analitiği konuşulmaya başlanmıştır (Lavalle vd., 2011, s. 22; Zang ve Ye, 2015, s. 41). Buyuk veri kavramının kullanımı 1990’lı yıllara dayansa da 2010’dan itibaren yaygın olarak kullanılır hale geldiği soylenebilir (Narı̇n vd., 2017, s. 218). 2001 yılında Gartner analisti Douglas Laney'nin "3D veri yönetimi: Veri hacmini, hızını ve çeşitliliğini kontrol etme" başlıklı makalesi, büyük verileri iş dünyasının ve akademinin odağına taşımıştır. Laney'nin makalesi çok sayıda büyük veri çalışmasının temeli olarak görülmektedir (Scholz, 2017, s. 12). Büyük veri; geleneksel veri tabanı teknikleri kullanılarak işlenmesi mümkün olmayan heterojen veri (Gahi vd., 2016, s. 953) olarak tanımlanmaktadır. Alanyazında büyük veri farklı şekillerde tanımlamalara sahiptir. Hacim, hız, çeşitlilik ve değer şeklinde (Dijcks, 2012, s. 3-4); işletmelere fırsat yaratan hacim, çeşitlilik, hız ve doğruluğun birleşimi özellikleriyle (Schroeck vd., 2012, s. 5) ve basit bir şekilde ele alınamayan ve işlenemeyen veriler (Fisher vd., 2012, s. 53) olarak tanımlanmaktadır. Ek olarak değere dönüştürülmesi için teknoloji ve analitik yöntemler gerektirecek kadar yük-sek hacim, hız ve çeşitlilikle karakterize edilen bilgi varlıkları (De Mauro vd., 2016, s. 127); bilgiye gerçek zamanlı olarak erişilmesi ve benzeri görülmemiş bir genişlik, derinlik ve ölçekte veri toplanması ve verinin analiz edilmesi (La-zer vd., 2009, s. 722) şeklinde tanımlanmaktadır. Kısa ve öz olarak ise büyük veri; geleneksel veri tabanlarının işleme kapasitesini aşan ve her gün sürekli üretilen çok büyük hacimli bilgi teknolojisi verileri şeklinde ifade edilebilir (Mayer-Schonberger ve Cukier, 2013, s. 6).