Amaç: Bu çalışmanın amacı, 3 farklı adeziv sistemin farklı uygulama basamaklarında oluşan tükürük kontaminasyonunun, adeziv sistemlerin dentine bağlanma dayanımları üzerine etkisini incelemektir.

Gereç ve Yöntem: Yirmi dört molar dişin kullanıldığı çalışmamızda, mikro kesit alma cihazıyla her bir dişten 2 adet olmak üzere toplam 48 adet 1 mm’lik horizontal dentin kesidi elde edilmiş ve bu kesitler, test edilen adeziv sistemin tipine göre (Prime Bond NT, Clearfil SE Bond, Clearfil S3 Bond) rastgele 3 gruba ayrılmıştır. Daha sonra her adeziv sistem için biri kontrol grubu olmak üzere tükürük kontaminasyonunun olduğu aşamaya göre (adeziv öncesi, adeziv sonrası ve polimerizasyon sonrası) 4 alt grup oluşturulmuştur. Her dentin diski üzerine 3 adet 0.7 mm çapında ve 1 mm yüksekliğinde kompozit rezin silindir yerleştirilmiştir (n=12) ve mikro makaslama test yöntemi uygulanmıştır. Veriler tek yön ANOVA ve Tukey çoklu karşılaştırma testi kullanılarak değerlendirilmiştir.

Bulgular: İki basamaklı self-etch adezivin polimerizasyon sonrası grubu hariç diğer bütün grupların bağlanma dayanım değerlerinde kontrol grubuna göre düşüş saptanmıştır (p<0.05). Self-etch adezivlerde adeziv sonrası tükürük kontaminasyonu sonucu elde edilen değerler, adeziv öncesi tükürük kontaminasyonu sonucu elde edilen değerlere göre istatistiksel olarak daha yüksek bulunurken, etch and rinse adezivde bu 2 grup arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görülmüştür (p<0.05).

Sonuçlar: Tükürük kontaminasyonunun adeziv sistemlerin dentine bağlanma dayanımlarını etkilediği ve bu etkinin adeziv sistemin tipine ve kontaminasyonun olduğu basamağa göre değişiklik gösterdiği sonucuna varılabilir.