AMAÇ: Bu çalışmanın amacı farklı bitim/polisaj sistemlerinin kahve ile renklendirilen kompozit rezinlerin renk
stabilitesi üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesidir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Nanohibrit ve supra-nanohibrit kompozit rezin materyallerinin her birinden teflon kalıp
kullanılarak 6 mm çapında 2 mm derinliğinde 50 adet numune hazırlandı. Her materyal rastgele 5 gruba (n=10)
ayrıldı: [Grup 1: Kontrol grubu (şeffaf band), Grup 2: One Gloss, Grup 3: One Gloss + Polisaj patı, Grup 4: Soflex
disk, Grup 5: Soflex disk+Polisaj patı]. Numuneler, cila sonrası altı aylık kahve tüketimini taklit etmek amacıyla
144 saat boyunca kahve çözeltisinde renklendirildi. Spektrofotometre cihazı ( Vita Easyshade V) ile renklendirme
öncesi/sonrası numunelerin renk değişim (∆E00) değerleri hesaplandı. Klinik olarak algılanabilirlik eşik değeri 0.8;
kabul edilebilirlik eşik değeri 1.8 olarak kabul edildi. İstatistiksel anlamlılık değeri p=0.05 olarak alındı.
BULGULAR: Renk değişimi değerleri üzerine materyalin, polisaj türünün ve bu iki parametrenin etkileşimlerin
istatistiksel olarak etkilediği görüldü (p<0.001). Supra-nanohibrit kompozit rezinin ∆E00 değerleri,
nanohibrit kompozit rezinden yüksekti. Her iki materyalde klinik olarak algılanbilirlik (PT>0.8) ve kabul
edilebilirlik (AT>1.8) eşik değerlerinin üzerinde renk değişimi sergiledi. Polisaj türleri bakımından, en yüksek
∆E00 kontol grubunda en düşük değer ise disk grubunda bulundu. Polisaj patı ilave olarak uygulanan
gruplar (Grup-3 ve Grup-5), ile Grup-2 arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p>0.05).
SONUÇ: Çalışmanın limitasyonları göz önünde bulundurulduğunda, çok aşamalı disk kullanımının kompozit
rezinlerde oluşan renklenmeyi önlemede daha avantajlı olduğu değerlendirilebilir. İlave polisaj patı uygulamalarının
materyalin renk stabilitesine katkısının negatif yönde etkilediği görüldü.

INTRODUCTION: The aim of this study was to evaluate the effects of different finishing/polishing systems on
the color stability of coffee-stained composite resins.
MATERIAL AND METHOD: Fifty specimens of each nanohybrid and supra-nanohybrid composite resin
material were prepared with Teflon molds (6 mm weight*2 mm depth). Each material was randomly
divided into 5 groups (n=10): [Group 1: Control group (mylar strip band), Group 2: One Gloss, Group 3:
One Gloss + Polishing paste, Group 4: Soflex disk, Group 5: Soflex disk + Polishing paste]. The specimens
were stained in coffee solution for 144 hours to simulate six months of coffee consumption after polishing.
The color of the specimens before and after the staining process was measured with a spectrophotometer
(Vita Easyshade V) and the color change (∆E00) values were calculated. Perceptibility and acceptability
thresholds were conisidered 0.8 and 1.8 respectively. The significance level was set as p<0.05.
RESULTS: Material, polishing type and the interaction of these two parameters had a statistical effect
on the ∆E00 values (p<0.001). The ∆E00 values of supra-nanohybrid composite resin were higher than
nanohybrid composite resin. Both materials exhibited color change above the thresholds of clinical
perceptibility (PT>0.8) and acceptability (AT>1.8). In terms of polishing types, the highest ∆E00 values
was found in the control group and the lowest in the disk group. No statistically significant difference was
seen between the groups with additional polishing paste (Group 3 and Group 5) and the Group 2 (p>0.05).
CONCLUSION: Considering the limitations of the study, it can be concluded the use of a multi-step system is
more advantageous in preventing discoloration of composite resins. Additional applications of polishing paste had
a negative effect on the color stability of the restorative material.