Amaç: Beş farklı polisaj sisteminin restoratif materyallerin renk stabilitesi, yüzey pürüzlülüğü
ve parlaklığı üzerine etksinin karşılaştırılarak değerlendirilmesidir.
Yöntem: Her bir rezin kompozitten [mikro-hibrid rezin kompozit (G-ænial Posterior), bulk-fill
rezin kompozit (SonicFill-2), indirekt rezin kompozit (Tescera)] 30 örnek olmak üzere toplam
150 disk şeklinde (6 mm çapında ve 2 mm kalınlığında) örnek hazırlandı. Örnekler 24 saat
boyunca 37°C'de distile su içinde bekletildi. Başlangıç renk, yüzey pürüzlülüğü (Ra) ve parlaklık
ölçümlerinin ardından örnekler, polisaj sistemlerine göre rastgele 5 gruba (n=10) ayrıldı:
kontrol (şeffaf bant), tek aşamalı polisajsistemi (One- Gloss, Shofu), tek aşamalı polisajsistemi
+ polisaj patı (Platina Hi-Gloss, Prevest Denpro), çok aşamalı polisaj sistemi (Optidisc, Kerr) ve
çok aşamalı polisaj sistemi + polisaj patı. Tüm örnekler polisaj işlmelerinin ardından 37°C'deki
bir inkübatörde 144 saat boyunca kahve (Nescafe Classics) solüsyonuna daldırıldı. ?E00
değerleri, CIEDE2000 formülü kullanılarak spektrofotometre (Vita EasyShade V) ile polisaj
işleminden önce ve sonra hesaplandı.1 Yüzey pürüzlülüğü ve parlaklık ölçümleri polisaj
işlemlerinden sonra tekrarlandı. Spearman'ın rho korelasyon katsayısı, normal dağılmayan
sürekli parametreler arasındaki ilişkiyi incelemek için kullanıldı. Normal dağılmayan verileri
materyal, polisaj ve zamana göre karşılaştırmak için Robust ANOVA testi kullanıldı. Çoklu
karşılaştırmalar için Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. P<0.05 anlamlılık göstergesi olarak kabul
edildi.
Bulgular : Rezin kompozit materyaller, polisaj sistemleri ve bunların etkileşimleri arasında ΔE00
değerleri açısından anlamlı farklılıklar tespit edildi (sırasıyla p<0.001, p<0.001 ve p=0.001). Tüm
rezin materyallerin renk değişimi kabul edilebilirlik eşiğinin (>1.8) ve algılanabilirlikeşiğinin
(>0.8) üzerindeydi.1 En yüksek ΔE00 değerleri G-ænial Posterior/kontrol etkileşiminde gözlendi.
Restoratif materyal, polisaj sistemleri ve zaman arasında Ra açısından anlamlı farklılıklar vardı
(sırasıyla p<0.001, p<0.001 ve p=0.001). En yüksek pürüzlülük değerleri Tescera
numunelerinde gözlendi. Parlaklık değerlerine göre, restoratif materyal, polisaj sistemleri ve
bunların etkileşimleri arasında anlamlı farklılıklar görüldü (sırasıyla p<0.001, p<0.001 ve
p=0.001). G-ænial Posterior numunelerinin çok aşamalı polisaj sistemi + polisaj patıgrubunda
kahveye daldırma sonrasında en düşük parlaklık değerleri tespit edildi.
Sonuçlar: Polisaj sistemlerinin restoratif materyallerin renk stabilitesi, yüzey pürüzlülüğü ve
parlaklığı üzerindeki etkisi materyalin türüne, polisaj sistemine ve zamana bağlıdır.
99
Anahtar Kelimeler: Kompozit rezin, Polisajsistemleri, Yüzey özellikleri