Türkiye Cumhuriyeti’nin enerji politikası tarihsel olarak arz güvenliğinin sağlanması üzerine temellendirilmiştir. Enerjide fosil yakıtlara ve ithalata bağımlı olunmasının yarattığı tehdide karşı son dönemde yerli ve yenilenebilir enerji politikalarına yönelerek sürdürülebilirlik unsuru ön plana çıkarılmıştır. Türkiye, 2053 yılında dünyanın en büyük on ekonomisi arasına girmeyi hedeflemekte olup, bu durum sürdürülebilirlik ve kalkınma arasında açmaza yol açmaktadır. Türkiye, Paris İklim Şartı’na taraf ülke olarak Birinci Ulusal Katkı Beyanı’nda 2053 yılına kadar karbon
nötr hedefine ulaşılacağını açıklamıştır. Halen, enerji talebi açısından dünya sıralamasında ilk 20 ülke arasında yer alırken sera gazı emisyonuna en fazla sebebiyet veren devletler arasında 16. sıradadır. Gelişmekte olan Türkiye’nin
kişi başı emisyon oranları her geçen gün artmakta olup sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşılması bu duruma bağlı olarak daha da önem kazanmaktadır. Çalışmanın amacı, Türkiye’nin uluslararası enerji politikasının taraf olduğu uluslararası sözleşmeler ve BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları doğrultusunda analiz edilerek güçlü ve zayıf
yanlarını ortaya koymaktır. Türkiye’nin küresel karbon emisyonu salınımına tarihsel olarak katkı oranı %1’in altında olsa da jeopolitik konumu dolayısıyla iklim değişikliğinden en fazla etkilenen devletler arasındadır. Bu nedenle yeşil
kalkınma politikaları konusunda daha kararlı stratejiler izlemesi önem taşımaktadır. Bu durumdan yola çıkarak içerik analizi yönteminin kullanılacağı çalışmada, Türkiye’nin karbon nötr hedefine ulaşması için mevcut politikalarında güçlendirilmesi gereken noktalar ortaya konulacaktır.