Bu çalışma Ulrick Beck’in (2014) “Risk Toplumu” ve Frank Furedi’nin
(2001) “Korku Kültürü” ve Susan Sontag’ın “Metafor Olarak Hastalık” (2005)
kavramlarından yola çıkarak; salgın sürecinin bireylerin yaşamında yarattığı etkiyi
risk toplumu ve onun içerdiği belirsizlik kavramıyla ilişkilendirerek anlamayı
amaçlamaktadır. Risk toplumunda karşılaşılan risklerin küresel çapta olması; çevre, doğa, insan gibi etki ettiği unsurların çeşitliliği; bumerang gibi onu üretenlere
de yönelmesi; plansız ve denetimsizlik sonucunda ortaya çıkması; halkta
neden olduğu panik, korku ve endişeler ve tam olarak kanıtlanamasa da söz konusu
virüsün laboratuvar ortamında üretildiği iddiaları ile günümüzde Covid-19
salgınının Beck’in betimlediği risk toplumu ile uyumlu olduğu söylenebilir (Aydoğdu,
2020). Üstelik bu belirsizlik tıpkı tarihte diğer salgın hastalıklara yönelik
olarak yaygınlaşan hastalığın/salgının topluma kesilen bir ceza olduğu, salgının
tüm yeryüzüne yayılmasının kaçınılmazlığı ve salgını yabancılarla ilişkilendirerek
“damgalama”ya kadar uzanmaktadır (Sontag, 2001: 153).
Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de salgının etkilerinin en fazla hissedildiği
2020 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında salgının insanların yaşamlarında
yarattığı değişimi, insanların salgına yönelik tepkilerini, sağlık ve riske yönelik
algılarındaki değişimi, salgın süresince medya tüketim pratiklerini ve salgının
çağrışımlarını ve metaforlarını farklı yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik düzeylerde
katılımcı ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığı ile ortaya koymaktır.
Bu amaçla çalışmada öncelikle “risk toplumu” ve “korku kültürü” kavramları
bağlamında günümüzün modern toplumlarının riske yönelik algısına yönelik bir
çerçeve çizilerek, salgın vb. olağanüstü süreçlerin bu algıya yönelik etkisi Covid-
19 salgını bağlamında ele alınmış ve araştırmanın bulgularına yer verilmiştir.