İnternet, Web 2.0 ile birlikte etkileşimsel yapısı, kullanıcı türevli içerik üretimi ve çoklu ortam
özellikleri ile iletişim, eğlence, bilgi edinme gibi olanakları her yaş ve statüden bireyin
kullanımına sunmaktadır. Bu özelliklerin ve olanakların internet kullanıcısı olan çocuklara
birçok fırsat sunması ile birlikte onları birtakım risklerle de karşı karşıya getirdiği
görülmektedir. Bu bağlamda çocukların çevrimiçi ortamlarda karşılaştığı risk türleri ile
ailelerinin gerçekleştirdiği aracılık uygulamaları arasındaki ilişkinin nasıl olduğu bu çalışmanın
problemini oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı ise anne-babaların uyguladığı aracılık türleri ile
çocukların karşılaştığı risk türleri arasındaki ilişkinin belirlenmeye çalışılmasıdır. Çalışma
kapsamında seçilen aileler ve çocukları ile nitel yöntem kapsamında yarı yapılandırılmış
görüşme gerçekleştirilmiştir. Bulgulardan hareketle her bir aracılık türü uygulamaya koyulsa
da çocukların internette çeşitli risklerle karşılaşabildiği sonucuna ulaşılmıştır.

The internet, with Web 2.0, provide people in all ages with opportunities such as
communication, recreation and knowledge acquisition by means of its interactive structure,
user-generated content and multi-media features. It is a fact that these features and possibilities
expose children using the internet to a number of risks along with many opportunities offered.
In this context, how the relationship between the risk types that children face in online media
and parental mediation practices is constitutes the problem of the present study. The aim of this
study is to ascertain the relationship between parental mediation categories and risk types
children face. Within the scope of the study, as part of qualitative method of inquiry, semi
structured interviews with a selected group of kids and parents were conducted. Based on the
findings, it may be concluded that even though parents implement every type of mediation,
children are likely to face various risks on online platforms.