İnsanlığın var oluşundan beri ihtiyaçların var olduğu bilinmektedir. İhtiyaçların doyuma ulaştırılması
yaşamın gerekliliklerinden biri olarak görülmektedir. İhtiyaç kavramıyla ilgili yapılan araştırmalarda
ihtiyaç kavramının mutluluk kavramıyla ilişkisi olduğu görülmüştür. Antik çağlardan beri bireylerin
hatta toplumların mutluluğa ulaşma gayesi göz ardı edilmemelidir. Epikuros ve Aristoteles gibi düşünürlerin de odak noktası olan mutluluk, nihai bir hedef olarak görülmekteydi ve ona ulaşmada rol oynayan farklı bakış açılarından bahsedilmiştir. Bireylerin kendilerini mutlu hissettikleri durumlar ihtiyaçlarının doyuma ulaştığı halidir. Dolayısıyla dinlenme, eğlenme, yenilenme ihtiyaçlarını karşıladıkları faaliyetler de rekreasyon faaliyetleridir. Çalışmada kavramsal çerçeve kapsamında, mutluluk, ihtiyaç, rekreasyon ve boş zaman kavramlarına değinilerek rekreasyon ve boş zaman faaliyetlerine katılım ihtiyacı üzerine yapılan araştırmalara ve motivasyon kuramlarına yer verilmiştir. İhtiyaç tanımlarına yer verilirken, ihtiyaçların hiyerarşik sıralamalarına, ihtiyacın bazı özelliklerine değinilmiş, ayrıca ihtiyaç kavramıyla ilişkili olan, güdü, dürtü ve istek kavramlarından kısaca bahsedilmiştir. Boş zamanın tarihsel süreci incelenirken serbest zamanla olan ayrımına değinilmiştir.
Rekreasyon tanımlarında yer alan boş zaman kavramını ön kabulünün sınandığı çalışmalara yer
verilmiş, yenilenmenin (re-creative) boş zamana bağlı olmadan yaşamın her anında mümkün
olabileceği düşüncesi üzerinde durulmuştur. İhtiyaçların sonsuz olduğu düşüncesi kabulüyle,
ihtiyaçların keşfi, motivasyon teorileri ve yenilenme ihtiyacının karşılanma durumu yaşamın içine
entegre edildiği takdirde, rekreasyona duyulan ihtiyaçların karşılanması da sürdürülebilir hale
getirebilir. Böylece rekreasyon yöneticileri faaliyet tasarımı yaparken geri planda bunları göz önünde
bulundurdukları takdirde etkili faaliyetler düzenleyebilir, bireylerin hatta toplumun mutluluğa
erişmesine katkı sağlayabilmeleri mümkün olabilir.