Altay Türkleri, Güney Sibirya bölgesinde Altay dağları eteklerinde yaşayan, dilleri ve kültürleri yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunan bir Türk topluluğudur. Unesco’nun Tehlikedeki Diller Atlası’nda (Atlas of the World’s Languages in Danger) Altay Türkçesi ve ağızlarının tamamı yer almaktadır.
Bu çalışmada, Altay Türkçesi ile Türkiye Türkçesinin ses ve şekil bilgisi farklılıklar üzerinden ele alınmakta; bu farklılıkların ortaya çıkış sebepleri dil içi gelişim süreçleri, dil ilişkileri ve iki dillilik bağlamlarında irdelenmektedir.
Çalışma, giriş ve sonuç bölümlerinin dışında iki ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın konusu, kapsamı, çalışma sırasında uygulanan yöntem hakkında bilgi verilmiş; Altay Türkçesi ve Altay Türkçesi üzerine yapılan çalışmalardan bahsedilmiş; dil ilişkileri ve iki dillilik olguları üzerinde durulduktan sonra Altay Türkçesinin mevcut durumu dil ilişkileri ve iki dillilik bağlamında değerlendirilmiştir.
Altay Türkçesi ile Türkiye Türkçesinin Karşılaştırmalı Ses Bilgisi başlığını taşıyan birinci bölümde Altayca ile Türkçe arasında görülen sesbilgisel farklılıklar eş zamanlı ve art zamanlı olmak üzere iki alt başlıkta incelenmiştir.
Şekil bilgisel farklılıkların ele alındığı ikinci bölümde kelime yapımı başlığı altında Altayca ve Türkçedeki yapım ekleri; kelime türleri başlığı altında da isim, sıfat, zamir, zarf, fiil, edat, bağlaç, ünlem gibi kelime türlerinin çekiminde görülen farklılıklar ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirmeye gidilmiştir.